風が通る 私とお前
สายลมโชยผ่านระหว่างผมและเธอ
花も騒めく正午の雨
ฝนยามเที่ยงวันที่โปรยกระทบเหล่าดอกไม้
お前は微笑む白妙の雲
เธอเป็นดั่งปุยเมฆสีขาวนวลที่เยื้อนยิ้ม
風が通る 私を焼いて
สายลมโชยผ่านพัดผมจนร้อนผ่าว
波も色付く夕陽の影
เงาอาทิตย์อัสดงที่ย้อมสีคลื่นทะเล
私もお前のように夏風
ผมเป็นดั่งสายลมฤดูร้อนเฉกเช่นเธอ
向かい風に乱高下
ท่ามกลางกระแสลมต้านที่พัดโหมกระหน่ำ
さようなら夏を待つ日々よ
ลาก่อนนะ เหล่าวันวานที่เฝ้ารอหน้าร้อน
土用波懐かしくて
คลื่นซัดฝั่งยามคิมหันต์ช่างน่าหวนคิดถึง
また夢を見る、夢を見るのでしょう
แล้วผมก็คงฝันถึงมัน ฝันถึงภาพหน้าร้อนนั้นอีกครา
待ちくたびれ、私は海へ
ผมทนรอจนเหนื่อยล้า จึงมุ่งหน้าสู่ทะเล
今は照るべき月も隠れ
ค่ำคืนนี้ดวงจันทร์ที่ควรเปล่งแสงกลับถูกเมฆบดบัง
お前だけ光る白妙の袖
มีเพียงเธอผู้เป็นแขนเสื้อสีขาวนวลที่ส่องประกาย
夏が通る 私を抱いて
หน้าร้อนโชยผ่านโอบกอดตัวผมไว้
風は騒めく、今日を忘れ
สายลมแผดเสียงให้ลืมวันนี้ไป
私とお前だけ連れて行け
จงพัดพาเพียงสองเราสู่นภาอันแสนไกล
向かい風に乱高下
ท่ามกลางกระแสลมต้านที่พัดโหมกระหน่ำ
さようなら白南風の日々よ
ลาก่อนนะ วันวานแห่งสายลมปลายฤดูฝน
遠い雲を待ち侘びて
เฝ้าคอยหมู่เมฆอันแสนไกลด้วยใจอาวรณ์
また、上を見る、上を見るのでしょう
แล้วผมก็คงเงยขึ้นมอง เงยขึ้นมองหมู่เมฆนั้นอีกครา
風が通る 私とお前
สายลมโชยผ่านระหว่างผมและเธอ
花も騒めく歓喜の雨
ฝนชะลานที่โปรยกระทบเหล่าดอกไม้
濡れて払う白妙の袖
แขนเสื้อสีขาวนวลที่สลัดหยาดฝนออกไป
時間も天気も忘れ
ให้ลืมเลือนช่วงเวลาและฟ้าฝนจนหมดสิ้น
夏が通る 二人を恐れ
หน้าร้อนโชยผ่านหวาดหวั่นต่อเราสอง
今は恐怖も雨も忘れ
ในตอนนี้ลืมความกลัวและหยาดฝนให้สิ้นไป
私とお前だけただの風
มีเพียงสองเราที่เป็นดั่งสายลม
向かい風に乱高下
ท่ามกลางกระแสลมต้านที่พัดโหมกระหน่ำ
お前だけ夏にただ光れ
มีแค่เธอที่ส่องแสงในฤดูร้อน
惑うままに急かされて
ราวกับถูกเร่งเร้าในตอนที่กำลังหลงทาง
また上を見るのでしょう
ผมคงเงยขึ้นมองหมู่เมฆนั้นอีกครา
向かい風に乱高下
ท่ามกลางกระแสลมต้านที่พัดโหมกระหน่ำ
さようなら夏を待つ日々よ
ลาก่อนนะ เหล่าวันวานที่เฝ้ารอหน้าร้อน
土用波懐かしくて
คลื่นซัดฝั่งยามคิมหันต์ช่างน่าหวนคิดถึง
また夢を見るのでしょう
ผมคงฝันถึงภาพหน้าร้อนนั้นอีกครา
向かい風に乱高下
ท่ามกลางกระแสลมต้านที่พัดโหมกระหน่ำ
さようなら
ลาก่อนนะ