言葉で私を話しても、私ではないから

ถึงแม้เธอจะใช้คำพูดเล่าเรื่องของผม แต่นั่นก็ไม่ใช่ตัวผมอยู่ดี

私が空っぽになってしまったのですか

ตัวผมจึงกลายเป็นความว่างเปล่าไปแล้วใช่หรือเปล่านะ

心を言葉で話しても砂のお城みたいでしょう

ถึงแม้จะใช้คำพูดพรรณนาถึงหัวใจ มันก็คงเป็นเหมือนกับปราสาททรายใช่ไหม

私は幽霊になってしまったのですか

ตัวผมก็เลยกลายเป็นวิญญาณไปแล้วใช่หรือเปล่านะ

赤色を赤と話しても赤は見えていないけど

Akairo wo aka to hanashite mo aka wa miete inai kedo

ต่อให้พร่ำบอกว่าสีแดงคือสีแดง ทั้งที่มองไม่เห็นสีแดงนั้นก็ตาม

あなたは私をわかってしまったのですか

Anata wa watashi wo wakatte shimatta no desu ka

เธอเข้าใจในตัวผมไปเสียแล้วอย่างนั้นหรือ

私が私を話すたび私が減るみたいだ

Watashi ga watashi wo hanasu tabi watashi ga heru mitai da

ทุกครั้งที่ผมพูดเรื่องของตัวเอง ราวกับว่าตัวผมมันสึกหรอและหดสั้นลงไปทุกที

私は鉛筆になってしまったのですか

Watashi wa enpitsu ni natte shimatta no desu ka

ตัวผมก็เลยกลายเป็นแท่งดินสอไปแล้วใช่หรือเปล่านะ

くちなしの香りを起こすように

ราวกับกลิ่นหอมของดอกพุดซ้อนที่โชยมาเตะจมูก

春を行け、私の嵐の歌よ

จงพัดพาวสันต์ฤดูไปเสียเถิด บทเพลงแห่งพายุของผมเอ๋ย

向かうままに靡け、一房の花の音よ

จงปลิวไสวไปตามทิศทางที่มุ่งหน้าไปเถิด สุ้มเสียงของช่อดอกไม้เอ๋ย

あなたが月と表すあれ、白い殻みたいだな

สิ่งที่เธอเปรียบเปรยว่าเป็นดวงจันทร์นั้น ช่างดูคล้ายกับเปลือกสีขาวเลยนะ

誰かが卵を砕いてしまったのですか

มีใครบางคนกระเทาะเปลือกไข่ใบนั้นแตกไปแล้วใช่หรือเปล่านะ

言葉で桜を描いても桜ではないのに

ต่อให้ใช้คำพูดวาดภาพซากุระออกมา ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ซากุระแท้ ๆ

私の心は動いてしまったのですか

แต่หัวใจของผมกลับสั่นไหวไปแล้วใช่หรือเปล่านะ

あなたは私を描いてしまったのですか

เธอได้วาดภาพของผมออกมาแล้วใช่หรือเปล่านะ

くちなしの香りを起こすように

ราวกับกลิ่นหอมของดอกพุดซ้อนที่โชยมาเตะจมูก

夏を行け、吹き荒べ嵐の歌よ

จงพัดพาคิมหันต์ฤดูไปเสียเถิด โหมกระหน่ำเลยสิ บทเพลงแห่งพายุเอ๋ย

土用波に揉まれ風下へ、嵐の歌よ

ถูกเกลียวคลื่นฤดูร้อนซัดสาดไปตามทิศทางลม บทเพลงแห่งพายุเอ๋ย

秋を行け、私の嵐の歌よ

จงพัดพาสารทฤดูไปเสียเถิด บทเพลงแห่งพายุของผมเอ๋ย

向かう冬に開け、一房の花の音よ

จงเบ่งบานในเหมันต์ฤดูที่กำลังมาเยือนเถิด สุ้มเสียงของช่อดอกไม้เอ๋ย

春を行け、

จงพัดพาวสันต์ฤดูไปเสียเถิด

春を行け、私の嵐の歌よ

จงพัดพาวสันต์ฤดูไปเสียเถิด บทเพลงแห่งพายุของผมเอ๋ย