貴方は風のように
เธอนั้นเป็นดั่งสายลม
目を閉じては夕暮れ
ที่เมื่อหลับตาลงจะพบกับยามสนธยา
何を思っているんだろうか
เธอกำลังนึกถึงอะไรอยู่กันนะ
目蓋を開いていた
ดวงตาของเธอที่ลืมขึ้นในตอนนั้น
貴方の目はビイドロ
เป็นดุจลายแก้วที่ส่องแวววาว
少しだけ晴るの匂いがした
และกลิ่นยามแดดกล้าก็โชยมาอย่างแผ่วเบา
晴れに晴れ、花よ咲け
ท้องนภาอันแจ่มใส ขอดอกไม้จงเบ่งบาน
咲いて晴るのせい
ที่เบ่งบานเช่นนั้นเพราะฟ้าอันสดใส
降り止めば雨でさえ
ฟ้าอันสดใสที่แม้แต่สายฝนเมื่อหยุดลง
貴方を飾る晴る
ก็จะคอยประดับตัวเธอให้งดงาม
胸を打つ音よ凪げ
ขอเสียงแห่งความเศร้าโศกจงสงบลง
僕ら晴る風
เพราะพวกเราเป็นดั่งสายลมในยามฟ้าใส
あの雲も越えてゆけ
จงพัดข้ามผ่านหมู่เมฆนั้นไป
遠くまだ遠くまで
สู่นภาอันแสนไกลจนลิบตา
貴方は晴れ模様に
เธอนั้นเป็นตัวแทนแห่งยามฟ้าใส
目を閉じては青色
ที่เมื่อหลับตาลงก็จะพบกับนภาสีคราม
何が悲しいのだろうか
มีสิ่งใดที่ทำให้เธอเศร้าใจกันนะ
目蓋を開いている
ดวงตาของเธอที่กำลังลืมขึ้น
貴方の目にビイドロ
เป็นดุจลายแก้วที่ส่องแวววาว
今少し雨の匂いがした
และตอนนี้กลิ่นสายฝนก็โชยมาอย่างแผ่วเบา
泣きに泣け、空よ泣け
คร่ำครวญอย่างเศร้าโศก ขอนภาจงร่ำไห้
泣いて雨のせい
ที่ร่ำไห้เช่นนั้นเพราะสายฝน
降り頻る雨でさえ
แม้สายฝนโหมกระหน่ำสักเพียงใด
雲の上では晴る
เหนือเมฆาอันแสนไกลคือฟ้าคราม
土を打つ音よ鳴れ
ขอเสียงฝนที่กระทบดินจงดังก้อง
僕ら春荒れ
เพราะพวกเราเป็นดั่งพายุแห่งวสันต์
あの海も越えてゆく
พัดข้ามผ่านท้องทะเลผืนนั้นไป
遠くまだ遠くまで
สู่สมุทรอันแสนไกลจนลิบตา
通り雨 草を靡かせ
ฝนซู่ที่โปรยลงมา คอยเอนใบหญ้าให้พลิ้วไหว
羊雲 あれも春のせい
เหล่าเมฆขนแกะ นั้นเป็นเพราะฤดูใบไม้ผลิ
風のよう 胸に春乗せ
ดั่งสายลมที่พัดแบกวสันตฤดูมาสู่ดวงใจ
晴るを待つ
และเฝ้ารอฟ้าอันสดใส
晴れに晴れ、空よ裂け
ท้องนภาอันแจ่มใส ขอผืนฟ้าจงแยกออก
裂いて春のせい
ที่แยกออกเช่นนั้นเพราะยามใบไม้ผลิ
降り止めば雨でさえ
ฟ้าอันสดใสที่แม้แต่สายฝนเมื่อหยุดลง
貴方を飾る晴る
ก็จะคอยประดับตัวเธอให้งดงาม
胸を打つ音奏で
เสียงแห่งความตื้นตันนั้นดังกึกก้อง
僕ら春風
เพราะพวกเราเป็นดั่งสายลมแห่งวสันต์
音に聞く晴るの風
สายลมยามฟ้าใสที่ทุกคนต่างร่ำลือ
さぁこの歌よ凪げ！
ขอบทเพลงนี้จงหยุดขับขานเสียที!
晴れに晴れ、花よ咲け
ท้องนภาอันแจ่มใส ขอดอกไม้จงเบ่งบาน
咲いて春のせい
ที่เบ่งบานเช่นนั้นเพราะยามใบไม้ผลิ
あの雲も越えてゆけ
จงพัดข้ามผ่านหมู่เมฆนั้นไป
遠くまだ遠くまで
สู่นภาอันแสนไกลจนลิบตา