やっと雨が降ったんだ

ในที่สุดฝนก็ตกแล้ว

この青をずっと思っていたんだ

ฉันคิดถึงสีฟ้าแบบนี้มานานเหลือเกิน

心臓の音が澄んでいた

เสียงหัวใจเต้นนั้นเคยชัดเจน

言葉以外何にもいらない空だ

ท่ามกลางท้องฟ้าผืนนี้ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าถ้อยคำแล้ว

あの日まで僕は眠っていたんだ

ก่อนที่จะถึงวันนั้นฉันก็หลับมาตลอด

言い訳ばかりで足が出なかった

เพราะเต็มไปด้วยข้อแก้ตัว ขาก็เลยไม่ยอมขยับ

想像よりずっと、君がいた街の青さを
ずっと

มันช่างเหนือกว่าที่ฉันจะจินตนาการได้ สีฟ้าครามของเมืองที่เธออยู่ ….

歌え 人生は君だ

ร้องออกมาสิ ชีวิตนี้เป็นของเธอ

ずっと君だ　全部君だ
藍の色だ

เป็นของเธอมาตลอด เป็นของเธอทั้งหมด เป็นสีกรมท่าไงล่ะ

言葉になろうと残った思い出だけが
遠い群青を染めた

ความทรงจำที่หลงเหลืออยู่กลายเป็นถ้อยคำ ถูกย้อมด้วยสีครามจากที่แสนไกล

もっと書きたい　ずっと冷めない愛の歌を

อยากจะเขียนขึ้นมาอีก บทเพลงรักที่ไม่มีวันถูกแช่แข็ง

君のいない夏がまた来る

และฤดูร้อนที่ไม่มีเธอนั้นก็ได้กลับมาเยือนอีกครา

やっと雨が上がったんだ

ในที่สุดฝนก็หยุดตกแล้ว

この街をきっと君が描いたんだ

ภาพของเมืองตอนนี้คงเป็นสิ่งที่เธอวาดเขียนขึ้นมา

心臓の音が澄んでいた

เสียงหัวใจเต้นนั้นเคยชัดเจน

あの日からずっと君が待っている

ตั้งแต่วันนั้นฉันก็รอเธอมาโดยตลอด

何も言わない僕が笑っている、誤魔化すように

โดยไม่พูดอะไรฉันทำเพียงแค่ยิ้มรอเท่านั้น เพื่อกลบเกลื่อนเอาไว้

消えろ 全部消えろ

หายไปซะ หายไปซะให้หมด

声も言葉も愛の歌も

ทั้งเสียง ทั้งถ้อยคำ ทั้งบทเพลงรัก

この目を覆った淡い群青の中で
白いカーテンが揺れる

ภายในดวงตาที่ถูกปกคลุมด้วยสีครามอ่อน ผ้าม่านสีขาวนั้นพลิ้วไหว

もっと触れたい　ずっと触れたい愛の歌を

อยากสัมผัสอีกครา อยากสัมผัสบทเพลงรักนี้ตลอดไป

君のいない夏の青さを

สีฟ้าของฤดูร้อนที่ไม่มีเธออยู่

白いカーテンが揺れた

ผ้าม่านสีขาวนั้นพลิ้วไหว

そっと揺れた　僕に揺れた
愛に触れた

พลิ้วไหวอย่างนุ่มนวล ปลิวเข้ามาหาฉัน และลอยออกไปสัมผัสความรัก

言葉になろうと残っていた君の詩は

บทเพลงของคุณที่หลงเหลืออยู่กลายเป็นถ้อยคำกับความปรารถนานั่น

あの憧憬は消えない　きっと消せない

พวกมันจะไม่เลือนหาย ไม่มีทางเลือนหาย

ずっと褪せない無謬の色だ

เป็นสีไร้ตำหนิที่ไม่มีวันจางหายไป

歌え 人生は君だ

ร้องออกมาสิ ชีวิตนี้เป็นของเธอ

全部君だ　ずっと消えない愛の色だ

เป็นของเธอทั้งหมด เป็นสีของรักที่ไม่มีวันจางหายไงล่ะ

この目を覆った淡い群青の色だ

ดวงตาคู่นี้ที่ถูกปกคลุมด้วยสีครามอ่อน

思い出すように揺れた

พลิ้วไหวเพื่อให้นึกถึง

もっと書きたい　ずっと冷めない愛の歌を

อยากจะเขียนขึ้นมาอีก บทเพลงรักที่ไม่มีวันถูกแช่แข็ง

君のいない夏がまた来る

และฤดูร้อนที่ไม่มีเธอนั้นก็ได้กลับมาเยือนอีกครา