最低限の生活で小さな部屋の六畳で

ใช้ชีวิตแค่พอประทังในห้องเล็ก ๆ ขนาดหกเสื่อทาทามิ

君と暮らせれば良かった それだけ考えていた

แค่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับเธอก็คงดีแล้ว ฉันคิดอยู่แค่นั้น

幸せの色は準透明 なら見えない方が良かった

หากสีของความสุขมันกึ่งโปร่งแสง งั้นฉันขอไม่เห็นมันเลยเสียดีกว่า

何も出来ないのに今日が終わる

วันนี้จบลงไปโดยที่ยังทำอะไรไม่ได้เลย

最低限の生活で小さな部屋の六畳で

ใช้ชีวิตแค่พอประทัง ในห้องเล็ก ๆ ขนาดหกเสื่อทาทามิ

天井を眺める毎日 何かを考えていた

เอาแต่มองเพดานทุกวัน ครุ่นคิดเรื่องอะไรบางอย่าง

幸せの価値は60000円

มูลค่าของความสุขคือ 60,000 เยน

家賃が引かれて4000円

หักค่าเช่าแล้วเหลือ 4,000 เยน

ぼやけた頭で想い出を漁る

ใช้สมองที่พร่ามัวคุ้ยหาความทรงจำ

冷めた目で愛を語るようになっていた

กลายเป็นว่าฉันเริ่มพรรณนาถึงความรักด้วยแววตาที่เย็นชา

冷めたコーヒーも相変わらずそうなんだ

กาแฟที่เย็นชืดเองก็เป็นแบบนั้นเหมือนเดิม

嫌いだ

เกลียดชะมัด

わかんないよ わかんないよ

ไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจเลย

わかんないよ わかんないよ

ไม่เห็นจะเข้าใจ อะไรทั้งหมดนั้นเลย

想い出になる 君が邪魔になっていく

เธอน่ะกลายเป็นความทรงจำที่คอยตามมาเกะกะหัวใจ

わかんないよ わかんないよ

ไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจเลย

わかんないよ わかんないよ

ยังไงฉันก็ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย

わかんないよ

ไม่เข้าใจแม้แต่...

上手な歩き方も

ทั้งวิธีจะใช้ชีวิตให้ดี

さよならの言い方も

หรือวิธีที่จะเอ่ยคำบอกลา

最小限の音量で 少し大きくなった部屋で

เปิดเพลงด้วยระดับเสียงเบาที่สุด ห้องก็ดูกว้างขึ้นมานิดหน่อย

止まったガスも思い出も

ทั้งแก๊สที่ถูกตัด ทั้งความทรงจำ

シャワーの冷たさも書き殴った

ทั้งความเย็นเฉียบของฝักบัว ฉันเขียนระบายมันลงไปอย่างลวก ๆ

寿命を売るなら残り二年

หากขายอายุขัยได้ ก็ขอเหลือไว้แค่สองปี

それだけ残してあの街へ

จะเก็บไว้แค่นั้น แล้วมุ่งหน้าไปเมืองนั้น

余った寿命で思い出を漁る

แล้วใช้เศษอายุขัยที่เหลือ คุ้ยหาความทรงจำ

晴れも夜祭りも関町の街灯も

ทั้งวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส ทั้งงานเทศกาลยามค่ำคืน ทั้งไฟถนนของเมืองเซกิมาจิ

雲も逃げ水も斜に構えた歌詞観も

ทั้งก้อนเมฆ ทั้งภาพลวงตาบนถนน หรือมุมมองการแต่งเพลงที่แสนจะขวางโลก

詭弁だ

มันก็แค่คำตลบตะแลง

わかんないよ わかんないよ

ไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจเลย

わかんないよ わかんないよ

ไม่เห็นจะเข้าใจอะไรทั้งหมดนั้นเลย

想い出になる 君が詩に成っていく

พอเธอกลายเป็นความทรงจำ เธอก็เปลี่ยนไปเป็นบทเพลง

わかんないよ わかんないよ

ฉันน่ะไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจจริง ๆ

わかんないよ わかんないよ

ยังไงฉันก็ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย

わかんないよ、忘れられる方法も

ฉันไม่เข้าใจทั้งวิธีที่จะลืมเธอให้ได้

これからの使い方も

หรือวิธีใช้ชีวิตต่อจากนี้ไป

冷めた目の中で君の詩を書いていた

ฉันเขียนบทเพลงของเธอด้วยแววตาที่เย็นชา

僕のこの日々は君の為の人生だ

วันเวลาเหล่านี้ของฉัน มันคือชีวิตที่อยู่เพื่อเธอ

夢も儚さも君の口も目もその指先も忘れながら

ขณะที่ค่อย ๆ ลืมเลือน ทั้งความฝัน ความไม่จีรัง ทั้งริมฝีปาก ดวงตา และปลายนิ้วของเธอ

ほら、そろそろ詩も終わる時間だ

ดูสิ ใกล้ถึงเวลาที่เพลงนี้จะจบลงแล้ว

やっと君の番だからさ

ในที่สุดก็ถึงตาของเธอแล้วล่ะนะ

わかんないよ わかんないよ

ฉันไม่เข้าใจ แล้วก็ไม่เข้าใจ

わかんないよ わかんないよ

ไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจจริง ๆ

想い出になれ 君よ詩に成って往け

จงกลายเป็นความทรงจำ เธอจงกลายเป็นบทเพลงแล้วจากไปซะ

わかんないよ わかんないよ

ฉันไม่เข้าใจ ฉันไม่เข้าใจ

わかんないよ わかんないよ

ไม่เข้าใจอะไรเลย ไม่เข้าใจจริง ๆ

わかんないね

ฉันไม่เข้าใจหรอก

人は歩けるんだとか

ที่ว่าคนเราสามารถก้าวเดินต่อไปได้

それが当たり前だとかわかんないさ

หรือเรื่องที่ว่ามันเป็นเรื่องปกติน่ะ ฉันไม่เข้าใจหรอกนะ

わかんないよ

ไม่เข้าใจเลย