高架橋を抜けたら雲の隙間に青が覗いた

พอเดินพ้นใต้สะพานยกระดับ ท้องฟ้าสีครามก็แอบเผยตัวผ่านช่องว่างของหมู่เมฆ

最近どうも暑いからただ風が吹くのを待ってた

ช่วงนี้ร้อนเสียเหลือเกิน ฉันจึงได้แต่ยืนรอให้สายลมพัดผ่าน

木陰に座る

ฉันนั่งอยู่ใต้ร่มไม้

何か頬に付く

มีบางสิ่งแผ่วเบาแตะลงบนแก้ม

見上げれば頭上に咲いて散る

เมื่อเงยหน้าขึ้น ก็เห็นดอกไม้เหนือศีรษะกำลังเบ่งบานและร่วงโรย

はらり、僕らもう息も忘れて

แผ่วเบา… จนพวกเราถึงกับลืมหายใจ

瞬きさえ億劫

แม้แต่การกะพริบตาก็ยังรู้สึกหนักหนา

さぁ、今日さえ明日過去に変わる

เอาล่ะ แม้แต่วันนี้ พอถึงพรุ่งนี้ก็จะกลายเป็นอดีต

ただ風を待つ

ฉันก็คงได้แต่รอให้สายลมพัดมา

だから僕らもう声も忘れて

เพราะอย่างนั้น พวกเราจึงลืมแม้แต่เสียงของตัวเอง

さよならさえ億劫

แม้แต่คำว่า “ลาก่อน” ก็ยังเอื้อนเอ่ยได้ยากเย็น

ただ花が降るだけ晴れり

มีเพียงดอกไม้ที่โปรยร่วงลงมา ท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง

今、春吹雪

บัดนี้คือพายุดอกไม้แห่งฤดูใบไม้ผลิ

次の日も待ち合わせ

วันถัดมา พวกเราก็นัดพบกันอีก

花見の客も少なくなった

ผู้คนที่มาชมดอกไม้เริ่มบางตาลงแล้ว

春の匂いはもう止む

กลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิก็กำลังจางหายไป

今年も夏が来るのか

ปีนี้ ฤดูร้อนจะมาถึงอีกไหมนะ

高架橋を抜けたら道の先に君が覗いた

พอเดินพ้นสะพานยกระดับออกมา ฉันก็เห็นเธอแอบโผล่อยู่ตรงปลายถนน

残りはどれだけかな

ฤดูใบไม้ผลิยังเหลืออีกเท่าไรกันนะ

どれだけ春に会えるだろう

เราจะได้พบกับฤดูใบไม้ผลิอีกสักกี่ครั้งกันนะ

川沿いの丘、木陰に座る

บนเนินริมแม่น้ำ ฉันนั่งลงใต้ร่มไม้

また昨日と変わらず今日も咲く花に、

และมองดอกไม้ที่วันนี้ก็ยังคงบานเหมือนเมื่อวานไม่เปลี่ยนแปลงไป

僕らもう息も忘れて

พวกเราถึงกับลืมหายใจไปแล้ว

瞬きさえ億劫

แม้แต่การกะพริบตาก็ยังรู้สึกหนักหนา

花散らせ今吹くこの嵐は

พายุที่พัดมาในตอนนี้ ราวกับจะพัดให้ดอกไม้ร่วงโรย

まさに春泥棒

นี่แหละคือ “โจรขโมยฤดูใบไม้ผลิ”

風に今日ももう時が流れて

วันนี้เอง เวลาก็ยังคงไหลไปกับสายลม

立つことさえ億劫

แม้แต่การลุกขึ้นยืนก็ยังรู้สึกเหนื่อยล้า

花の隙間に空、散れり

ระหว่างช่องว่างของดอกไม้ ฉันเห็นท้องฟ้ากับดอกไม้ที่ยังคงโปรยร่วง

まだ、春吹雪

และตอนนี้… ก็ยังคงเป็นพายุดอกไม้แห่งฤดูใบไม้ผลิอยู่

今日も会いに行く

วันนี้ฉันก็จะไปพบเธออีก

木陰に座る

และนั่งลงใต้ร่มไม้

溜息を吐く

ฉันถอนหายใจออกมา

花ももう終わる

ดอกไม้เองก็กำลังจะเลิกผลิบานแล้ว

明日も会いに行く

พรุ่งนี้ฉันก็จะไปพบเธออีก

春がもう終わる

ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะสิ้นสุดลงแล้วสินะ

名残るように時間が散っていく

เวลาโปรยร่วงลงไปราวกับยังอาลัยไม่ยอมจาก

愛を歌えば言葉足らず

พอร้องเพลงแห่งความรัก คำพูดของฉันกลับไม่เพียงพอ

踏む韻さえ億劫

แม้แต่จะเล่นสัมผัสคำก็ยังรู้สึกหนักหนา

花開いた今を言葉如きが語れるものか

ฤดูใบไม้ผลิที่กำลังผลิบานอยู่ตรงหน้านี้ คำพูดเพียงเท่านั้นคงไม่อาจบรรยายมันออกมาได้

はらり、僕らもう声も忘れて

แผ่วเบา… จนพวกเราถึงกับลืมแม้แต่เสียงของตัวเอง

瞬きさえ億劫

แม้แต่การกะพริบตาก็ยังรู้สึกหนักหนา

花見は僕らだけ

ผู้ชมดอกไม้เพียงเราสองคน

散るなまだ、春吹雪

อย่าเพิ่งร่วงเลยนะ… พายุดอกไม้แห่งฤดูใบไม้ผลิ

あともう少しだけ

อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น

もう数えられるだけ

ดอกไม้เหลือแค่นี้จนฉันนับมันได้แล้ว

あと花二つだけ

และเหลือดอกไม้อีกเพียงสองดอก

もう花一つだけ

จนเหลือดอกไม้อีกเพียงหนึ่งดอก

ただ葉が残るだけ、はらり

สุดท้ายก็เหลือเพียงใบไม้เท่านั้น… แผ่วร่วง

今、春仕舞い

บัดนี้คือการปิดฉากของฤดูใบไม้ผลิลง