雨の上がる校庭で昨日の花火を思い出した
บนสนามโรงเรียนที่เพิ่งพ้นสายฝน ฉันรำพึงถึงดอกไม้ไฟในวันวาน
あの時の君のぼうとした顔、
และใบหน้าเหม่อลอยของเธอในตอนนั้น
風にまだ夏の匂いがする
ฉันยังคงได้กลิ่นของฤดูร้อนท่ามกลางสายลมที่โชยมา
秋になって 冬になって
เมื่อใบไม้ร่วงผ่านพ้น ฤดูหนาวก็มาเยือน
長い眠りについたあとに
หลังการหลับใหลอันยาวนาน
雲に乗って 風に乗って
ลอยไปบนเมฆ ล่องไปกับสายลม
遠くに行こうよ ここじゃ報われないよ
ไปยังที่อันไกลโพ้นกันเถอะ เพราะฉันไม่มีวันได้เติมเต็มกับการอยู่ที่นี่หรอก
花の揺れる校庭で昨日の夕陽を思い出した
บนสนามโรงเรียนที่ดอกไม้เอนไหว ฉันนึกถึงแสงอาทิตย์ยามเย็นของเมื่อวาน
あの時の透けて凜とした君
และเธอในตอนนั้นที่โปร่งบางและสง่างาม
頬にまだ夏が残っている
บนแก้มของเธอ ยังหลงเหลือฤดูร้อนอยู่
春になって 夏を待って
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง ฉันก็เฝ้ารอคอยฤดูร้อน
深い眠りが覚めた頃に
เมื่อฟื้นจากนิทราอันแสนยาวนาน
水になって 花になって
กลายเป็นสายน้ำ และกลายเป็นดอกไม้
空を見ようよ 言葉とかいらないよ
แล้วจึงเงยหน้ามองท้องฟ้า เพราะคำพูดนั้นไม่จำเป็นอีกแล้ว
神様なんていないから
ในเมื่อพระเจ้าไม่มีอยู่จริง
夢は叶うなんて嘘だから
ในเมื่อคำว่า "ความฝันเป็นจริง" ก็เป็นเพียงคำโกหก
仕事も学校も全部辞めにしよう
เพราะงั้นทั้งงาน ทั้งการเรียน ก็ทิ้งทุกอย่างไปเสียเถอะ
忘れることが自然なら
ถ้าเกิดว่าการลืมคือธรรมชาติของมนุษย์
想い出なんて言葉作るなよ
แล้วจะมีคำว่า "ความทรงจำ" ไปทำไมกันล่ะ
忘れないよう口に蓋して
จึงได้แต่ปิดปากไว้... เพื่อไม่ให้มันเลือนหายไป
君を待って 夏が去って
ฉันเฝ้ารอเธอ จนฤดูร้อนล่วงเลยไป
いつか終わりが見えるころに
เมื่อวันหนึ่ง จุดจบเริ่มปรากฏให้เห็น
雲に乗って 風に乗って
ลอยไปกับเมฆ และล่องไปกับสายลม
眠るみたいに ただ
อย่างเงียบงัน... ราวกับกำลังหลับใหล
秋になって 冬になって
เมื่อฤดูใบไม้ร่วงผ่านมาถึง และฤดูหนาวเข้ามาแทนที่
長い眠りについたあとに
หลังนิทราอันยาวนานสิ้นสุดลง
雲に乗って 風に乗って
ลอยไปกับเมฆ และล่องไปกับสายลม
遠くに行こうよ
และออกเดินทางไปยังที่แสนไกลกันเถอะ
ここじゃ報われないよ
เพราะที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ฉันจะได้รับสิ่งที่เฝ้าหวังหรอก
君とだけ生きたいよ
ฉันแค่อยากมีชีวิตอยู่กับแค่เธอเท่านั้น