夜に浮かんでいた
จันทราที่ลอยเด่นในยามค่ำคืน
海月のような月が爆ぜた
ระเบิดออกราวกับแมงกะพรุน
バス停の背を覗けば
เมื่อลองชะเง้อมองผ่านหลังป้ายรถเมล์
あの夏の君が頭にいる
ภาพเธอในคิมหันต์ครานั้น ก็เวียนวนในหัว
だけ
เพียงเท่านั้น
鳥居 乾いた雲 夏の匂いが頬を撫でる
ประตูโทริอิ เมฆาแห้งผาก กลิ่นอายคิมหันต์ลูบไล้สองแก้ม
大人になるまでほら、背伸びしたままで
ก็ได้แต่เขย่งปลายเท้าเรื่อยไป จนกว่าจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่
遊び疲れたらバス停裏で空でも見よう
เมื่อเล่นจนอ่อนล้า มานั่งมองฟ้ากันสักหน่อยที่หลังป้ายรถเมล์
じきに夏が暮れても
เพราะถึงแม้คิมหันต์จะลาลับในไม่ช้า
きっときっと覚えてるから
ฉันก็จะจดจำไว้ จะจดจำไว้อย่างแน่นอน
追いつけないまま大人になって
เติบโตเป็นผู้ใหญ่โดยที่ยังไล่ตามไม่ทัน
君のポケットに夜が咲く
ราตรีผลิบานในกระเป๋าของเธอ
口に出せないなら僕は一人だ
หากเอ่ยออกไปไม่ได้ ฉันก็คงต้องอยู่ลำพัง
それでいいからもう諦めてる
แต่เพราะว่าแค่นั้นก็ดีแล้ว ฉันจึงยอมตัดใจแล้ว
だけ
เพียงเท่านั้น
夏日 乾いた雲 山桜桃梅 錆びた標識
แดดฤดูร้อน เมฆาแห้งผาก ต้นยูสุราอุเมะ ป้ายบอกทางที่สนิมเกรอะกรัง
記憶の中はいつも夏の匂いがする
ในความทรงจำนั้น ยังคงอบอวลด้วยกลิ่นของคิมหันต์เสมอ
写真なんて紙切れだ
ภาพถ่ายมันก็แค่เศษกระดาษ
思い出なんてただの塵だ
ความทรงจำมันก็เป็นเพียงแค่เศษฝุ่น
それがわからないから、口を噤んだまま
เพราะว่าไม่เข้าใจในเรื่องนั้น ฉันจึงได้แต่ข่มกลั้นคำพูดไว้
絶えず君のいこふ 記憶に夏野の石一つ
ณ ศิลาเดียวกลางทุ่งคิมหันต์ในความทรงจำ คือที่พักพิงอันเป็นนิรันดร์ของเธอ
俯いたまま大人になって
เติบโตเป็นผู้ใหญ่พลางก้มหน้าลง
追いつけない ただ君に晴れ
ไล่ตามไม่ทัน ขอแค่ให้เธอมีวันที่สดใส
口に出せないまま坂を上った
ไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำใดขณะก้าวขึ้นเนินไป
僕らの影に夜が咲いていく
ราตรีกาลเริ่มผลิบานในเงาของเรา
俯いたまま大人になった
เติบโตเป็นผู้ใหญ่พลางก้มหน้าลง
君が思うまま手を叩け
จงปรบมือไปตามใจที่เธอคิด
陽の落ちる坂道を上って
ขณะก้าวขึ้นไปบนทางลาดที่ตะวันลับฟ้า
僕らの影は
เงาของเรา…
追いつけないまま大人になって
เติบโตเป็นผู้ใหญ่โดยที่ยังไล่ตามไม่ทัน
君のポケットに夜が咲く
ยามราตรีนั้นได้ผลิบานในกระเป๋าของเธอ
口に出せなくても僕ら一つだ
แม้ไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำใด แต่เราสองก็เป็นหนึ่งเดียว
それでいいだろ、もう
แค่นั้นก็ดีแล้ว ใช่ไหมล่ะ…
君の想い出を噛み締めてるだけ
Dake
ทำได้เพียงขบคิดถึงความทรงจำของเธอเท่านั้น