ねぇ ねぇ
นี่ นี่
何か言おうにも言葉足らずだ
แม้จะอยากพูดอะไร แต่ถ้อยคำก็คงไม่พอหรอก
空いた口が塞がらないから から
เพราะว่าปากที่อ้าค้าง จนพูดไม่ออก เพราะว่า…
ねぇ ねぇ
นี่ นี่
黙りこくっても言葉要らずだ
แม้จะเงียบงัน ก็ไม่จำเป็นต้องใช้ถ้อยคำ
目って物を言うから
เพราะดวงตาน่ะ... มันพูดแทนทุกอย่างได้
忘れていくことは虫が食べ始めた結果だ
การที่ความทรงจำค่อย ๆ เลือนหายไป ก็เป็นผลจากการที่เหล่าแมลงเริ่มกัดกิน
想い出の中じゃいつも笑ってる顔なだけ
สุดท้ายแล้ว ในความทรงจำของฉัน ก็เหลือเพียงรอยยิ้มของเธอเท่านั้น
夕暮れた色 空を飛んで
โบยบินไปบนฟากฟ้าสียามเย็น
このまま大気さえ飛び出して
ทะลุผ่านชั้นบรรยากาศออกไปทั้งอย่างนี้
真下、次第に小さくなってくのは
สิ่งที่ค่อย ๆ เล็กลงอยู่เบื้องล่างนั้น
君の居た街だ
คือเมืองที่เธอเคยอาศัยอยู่
靴の先に花が咲いた
ที่ปลายรองเท้า ดอกไม้ได้ผลิบาน
大きな火の花が咲いた
ดอกไม้ไฟดอกใหญ่ได้เบ่งบาน
心ごと残して征こう、だなんて憶う
ดันเผลอคิดไปว่า "ทิ้งหัวใจไว้แล้วจากไปกันเถอะ" เสียได้
そんな夏が見えた
ฤดูร้อนแบบนั้น คือสิ่งที่ฉันได้เห็น
ねぇ ねぇ
นี่ นี่
君を知ろうにもどっちつかずだ
แม้จะอยากรู้จักเธอ ก็ทำตัวไม่ถูก
きっと鼻に掛けるから
เพราะเธอคงจะลำพองใจ
清々することなんて何にもないけど
แม้จะไม่มีอะไรให้รู้สึกโล่งใจเลย
今日も空が綺麗だなぁ
แต่ท้องฟ้าวันนี้ก็ยังสวยจังนะ
僕の食べた物 全てがきっと生への対価だ
สิ่งที่กินเข้าไปทั้งหมด คงเป็นค่าตอบแทนแด่การมีชีวิต
今更な僕はヨダカにさえもなれやしない
คนอย่างฉันในตอนนี้ คงเป็นไม่ได้แม้แต่เหยี่ยวราตรี [1]
朝焼けた色 空を舞って
ร่ายรำบนฟากฟ้าสีรุ่งอรุณ
何を願うかなんて愚問だ
ที่ว่า "ปรารถนาสิ่งใด" น่ะ ช่างเป็นคำถามที่โง่เขลา
大人になって忘れていた
พอโตเป็นผู้ใหญ่ ฉันก็ได้หลงลืมไป
君を映す目が邪魔だ
ดวงตาที่สะท้อนภาพเธอนั้นช่างเกะกะเสียเหลือเกิน
ずっと下で花が鳴った
ที่เบื้องล่างอันห่างไกล ดอกไม้ส่งเสียงกึกก้อง
大きな火の花が鳴った
ดอกไม้ไฟดอกใหญ่ส่งเสียงกึกก้อง
音だけでも泣いてしまう、だなんて憶う
ดันเผลอคิดไปว่า "ลำพังแค่เสียงก็ทำเอาร้องไห้แล้ว" เสียได้
そんな夏を聞いた
ฤดูร้อนเช่นนั้น คือสิ่งที่ฉันได้ยิน
ねぇ ねぇ
นี่ นี่
空を飛ぼうにも終わり知らずだ
แม้จะโบยบินบนฟ้า ก็ไร้ซึ่งจุดจบ
きっと君を探してしまうから から
เพราะมั่นใจเลยว่า ฉันต้องเผลอมองหาเธออยู่ดี
夕暮れた色 空を飛んで
โบยบินไปบนฟากฟ้าสียามเย็น
この星の今さえ抜け出して
หนีออกไปให้พ้น แม้กระทั่งปัจจุบันของดาวดวงนี้
真下、次第に小さくて
เบื้องล่างที่ค่อย ๆ เล็กลง
消えたのは君の居た街だ
สิ่งที่เลือนหายไป คือเมืองที่เธอเคยอาศัยอยู่
夏の空に花が咲いた
บนฟากฟ้าแห่งฤดูร้อน ดอกไม้ได้ผลิบาน
大きな火の花が咲いた
ดอกไม้ไฟดอกใหญ่ได้เบ่งบาน
いつまででも泣いていたい、だなんて憶う
ดันเผลอคิดไปว่า "อยากจะร้องไห้ไปตลอดกาล" เสียได้
そんな夏が消えた
ฤดูร้อนเช่นนั้นได้เลือนลับไป